บางทีก็เบื่อ บางทีก็รำคาญ
ตอนนี้ยอมใจอ่อนกลับไปโพสต์บ้าง อะไรบ้างที่บอร์ดแห่งหนึ่งแล้วหลังจากที่แบนมานาน
๐ เพราะรำคาญความอัจฉริยะข้ามจักรวาลของเกรียนเด็กบางคนที่สุดแสนจะเคืองลูกตาที่เห็นขอความ
๐ ทั้งการพูดแบบสักแต่พูดโดยไม่สนใจว่าคนอื่นจะเข้าใจไหม
๐ การสื่อสารในระดับเทพที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถเข้าถึงสาส์นของฮีได้ถ้าอ่านเพียงครั้งเดียว
๐ การพูดอะไรสั้น ๆ ห้วน ๆ รูปประโยคขาด ๆ หาย ๆ แบบเด็กเนิร์ดที่พูดแต่ภาษา C# แต่พูดภาษาคนไม่รู้เรื่อง
๐ การพยายามแสดงความรู้ที่ล้น บางทีก็ล้นจากเรื่องที่ถาม บางทีก็ล้นเกินประเด็นไป บางทีก็แสดงความฉลาดออกมาในแนวโง่ ๆ ที่พ่นไปเรื่อยไม่แคร์สื่อ
๐ การแสดงตัวเป็นเด็กที่เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง
ไม่รู้จะพูดอะไรมากมาย กลับไปโพสต์ได้สองสามวัน เริ่มอยากลาจากมาอีกแล้ว …
