เรียนก็อยาก แต่ตอนนี้ชักไม่อยากแล้ว…
การทำงานของเรามันไม่เหมือนคนอื่น วันละ 12 ชั่วโมง สลับกลางวัน กลางคืนทุก 2 อาทิตย์ ถามว่าลำพังแค่นี้สุขภาพก็พังไปแล้ว แถมยังจะมาเรียน อ่านหนังสือ ทำการบ้าน แล้วจะเอาเวลาที่ไหนมาพักผ่อน
แม่เราเค้าก็มองแค่ว่าวันนึงมึงทำงานกี่ชั่งโมงกัน เวลาว่าง ๆ ก็อ่านหนังสือสิ แต่เขาจะเข้าใจไหม ว่าเสียงมันดัง อ่านก็ไม่รู้เรื่องเท่าไร มานั่งอ่านหนังสือ หรือทำการบ้าน คนแถวนี้ก็หมั่นไส้ว่าจะข้ามหน้าข้ามตา ไม่ต้องกลัวหรอกครับ ผมไม่เหยียบหัวพวกพี่หรอก ผมเรียนจบผมจะไปเป็นอาจารย์แล้ว ไปสอนเด็กให้ไม่มีความเห็นแก่ได้ ความเห็นแก่ตัว สบายอก สบายใจกว่าเป็นไหน ๆ
…
ยิ่งนับวัน อาการปวดหัวก็ยิ่งไม่ทุเลาลง ก็นะ..สาเหตุมันก็มีให้ปวดได้ทุกวัน คือ อะไร ๆ มันก็ประดังประเดเข้ามา บางทีเราอาจจะต้องตัดทุกเรื่องออกไปก่อนให้เหลือแต่งาน แล้ว่อยเก็บเงินก้อนนึง เพื่อหยุดไปเรียนอย่างเดียวเลยจะดีกว่าไหม คือ… จะได้ไม่สร้างความเดือดร้อนให้พี่ ๆ เค้า กลายเป็นประเด็นทางการเมืองไปซะงั้น อืม.. เลิกดีกว่า เสียดายเงินเหมือนกันนะ ตั้ง 23,000 แต่ดันทุรังต่อไปก็อีกเทอมละ 20,000 แล้วมันจะไปจบเอาเมื่อไร จะสูญเสียเงินมากกว่านี้ไหม กับการที่ยอมเสีย 23,000 นี้ไปแล้วเก็บความผิดหวังนี้ไว้ไปทุ่มเทเต็ม ๆ เมื่อพร้อมจริง ๆ ดีกว่า
ช่วยคิดหน่อยสิครับ ว่าเป็กซ์จะทำอย่างไรต่อไปดี