ครูฝึกถามว่าออกกำลังกายบ้างไหม ก็บอกว่าไม่ค่อย (อันที่จริงไม่เคยเลยด้วยซ้ำ) แล้วเค้าก็ถามว่านึกยังไงถึงเลือกมาที่ฟิตเนส ก็นะ .. ไม่เสียเงินมันก็ไม่มีกำลังใจไง อย่างน้อยเงินที่เสียไปนี่ก็เป็นตัวกระตุ้นให้อย่างน้อยก็ต้องไปใช้งานเครื่องบ้าง อะไรบ้าง เดือนละตั้งเกือบ 2,000 นี่เนอะ ?

อันที่จริงที่ตัดสินใจสมัครนี่เพราะ 1. ร่างกายไม่สมส่วนครับ ผอมจริง แต่มันเป็นการผอมแบบแห้งลงมา ช่วงไหปลาร้านี่ขึ้นชัดมาก เหมือนคนแห้งเนอะ แต่พุงนี่ยื่นซะ ปีกอีก และที่สำคัญต้นขาใหญ่มากกกกก ตั้งใจไปลดอย่างเดียวครับ คือ ลดพุง ลดต้นขา ส่วนต้นแขนอยากให้มันเฟิร์มขึ้นนิดนึง ไม่เอากล้ามเนื้อชัดมาก

ส่วนข้อ 2. ก็คือ วันหยุดผมมักจะตะลอนไร้สาระ หรือไม่งั้นก็นอนเละเทะอยู่ห้อง มันไม่มีประโยชน์อะครับ ก็เลยว่าเออ ถ้าวันหยุดเราไปหมกใน Fitness ซัก 2 ชั่วโมง ก็กลับมาง่อยไม่มีปัญญาไปไหนได้อีกแล้ว อะไรประมาณนั้น ก็น่าจะดีอยู่นะ ต่อมาคือใกล้บ้านมากมาย เดินไปยังได้ (แต่ไกลหน่อยนะ 15 นาที อิอิอิ) ก็ .. ณ วันนี้ยังถือว่าคิดถูกที่สมัครอะนะ

/ วิทยานิพนธ์ยังเป็นไข่อยู่เลย กำลังว่าจะเปลี่ยนไปเรียนแผน ข. แต่ก็เสียดายและก็ขี้เกียจสอบประมวลฯ เฮ้อออออ !

.

.

เหตุมันมาพลาดที่วิชา “การวิเคราะห์เชิงปริมาณและการจัดการการดำเนินงาน” หรือที่พวกเราเรียกกันย่อ ๆ ว่า QA&OM เนื่องจากผลการสอบที่ออกมา หลาย ๆ ท่านได้เกรดต่ำกว่าที่คาดเอาไว้มาก ๆ

.

.

ด้วยความที่เป็นข้อสอบแบบอัตนัย และตัดสินกันภายในระยะเวลา 3 ชั่วโมง (แม้จะมีคะแนนเก็บตุนกันไว้คนละเกือบ ๆ 50 คะแนนก็เหอะ) แต่หลายท่านก็ยังพลาด ได้ไม่ถึง B นั่นหมายความว่าโอกาสที่เกรดเฉลี่ย 4 วิชาเบื้องต้นจะไม่ถึง 3.00 ซึ่งจะทำให้ลงชุดวิชาวิทยานิพนธ์ หรือการค้นคว้าอิสระได้ กระทบหลายทอดหลายต่อเลย

.

.

ซึ่งโอกาสก็ไม่ได้ตีบตันขนาดนั้นหรอกครับ พวกเรายังมีสิทธิ์ลงเรียนวิชานั้นซ้ำ 1 ครั้งเพื่อสอบใหม่ให้เกรดดีขึ้น จากประสบการณ์ที่ผ่านมาแล้วผมเชื่อว่าการเรียนซ้ำนั้นย่อมดีกว่ารอบแรกแน่นอน ยังไงก็อย่ากังวลไปนะครับ

.

.

ว่ากันด้วยเรื่องนึงที่เพื่อน ๆ พี่ ๆ หลายคนอาจจะลืมไป ในรายวิชานี้อาจารย์ผู้สอนได้ย้ำแล้วครั้งนึง ว่าการนำประสบการณ์ส่วนตัว จากการทำงานหรืออะไรก็แล้วแต่มาตอบนั้น ควรนำประสบการณ์หรือกระบวนการคิดดังกล่าวมาผ่านการวิเคราะห์ และสังเคราะห์ ให้เป็นไปตามหลักการ หรือ ทฤษฎีที่เราเรียนมา ไม่ใช่ยกประสบการณ์ห้วน ๆ มาตอบเลย ซึ่งอาจารย์ก็ไม่รู้จะให้คะแนนอย่างไร เพราะมันหาทฤษฎี หรือ “Key” ของข้อสอบข้อนั้น ๆ ไม่เจอ

.

.

ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้สู้กันต่อไปนะครับ (ผมเองก็ลงทะเบียนผิด ดันไม่ได้ลงชุดวิทยานิพนธ์ ยังไม่รู้จะทำยังไงเลยเนี่ย)

ว่าแล้วก็ลืมถ่ายรูปเพื่อน ๆ ในกลุ่มเก็บไว้เลย (แถมยังไม่เมมเบอร์ใครเก็บไว้อีกตะหาก เด๋วค่อยโทรไปถามผึ้งเอา) แต่ก็แอบถ่ายลูกอะไรก็ไม่รู้ที่ มสธ. มา ดูกันหน่อยเป็นไร

สองวันนี้ก็ได้รู้จักกับเพื่อน ๆ เพิ่มอีก 2 คน ส่วนอีก 2 คนรู้จักกันตั้งแต่วันปฐมนิเทศแล้ว ก็จะมีพี่ตุ๊กตา อ่ายผึ้ง (อายุมากกว่าเราตั้ง 5 ปี แต่กลมกลืนกัน อิอิอิ) พี่กิ่ง แระก็ โก้ ที่ตอนแรกดูเป็นหนุ่มแบงค์ที่ภูมิฐานมาก ที่ไหนได้ อายุ 24 มากกว่าเราปีเดี๊ยะ (แต่แต่งตัวดีกว่าเราจนแบบว่า เราเป็นยาจกไปเลย หุุหุหุ)

ไปเรียนคราวนี้ก็ได้ความเครียดมานิดหน่อย คือ เราจะอ่านหนังสือทันไหม รู้เรื่องไหม และ… จะทำข้อสอบได้ไหม ก็อยากจะเรียนให้จบตามเวลา 2 ปีครึ่งนะ แต่ไม่รู้สุขภาพจะอำนวยขนาดไหน แล้วเรื่องงานอีก เรื่องปัญหารอบด้าน เฮ้อ…นี่ล่ะมั้งสาเหตุของไมเกรน ไม่คิดก็ไม่ได้ อนาคตทั้งนั้น

เอาล่ะ พักผ่อนดีกว่า ปัญหาคับอก ค่อยยกเอาไว้คิดเมื่อว่าง ๆ เนอะ!!!