เป็นบล็อกเกี่ยวกับอาหาร ที่ไม่มีรูปอาหารประกอบแต่ประการใด 555+ คือพกกล้องมือถือที่ไม่มี Macro Mode อะครับ ถ่ายไปก็เท่านั้น จะมัวเมาสายตาทั่น ๆ ซะเปล่า ๆ (คราวหน้าจะพก W610i ตัวจี๊ดไป แต่เอ๊ะ! เมื่อวานก็เอาไปนิหว่า – -’)

ไปร้านราเม็ง แต่ดันอยากกินข้าวหมูทอดขึ้นมาซะงั้น (ทงคัตสึ) เคยกินครั้งนึงเมื่อสมัยยังวัยเยาว์ (ประมาณปี 2) ที่ฟูจิ คราวนั้นกระเพาะยังน้อง ๆ ควาย เลยกินข้าวหน้าหมูทอด กับข้าวหน้ากุ้งเทมปุระไป แถมซูชิไปอีกสองสามคำ อื้ม ลืมความรู้สึกวันนั้นไปแล้วแฮะ

กลับมาที่ข้าวหมูทอดเมื่อวาน ในเมนูของร้านเค้าเขียนว่า “ข้าวหน้าหมู” ไอ้กระผมดูรูปแล้วก็ดูไม่ออกว่ามันหน้าหมูตรงไหน (ข้าวไข่เจียวชัด ๆ) จนเพื่อนบอกว่านี่แหละ ข้าวหมูทอดที่เมิงอยากกิน เออ…สั่งก็ได้ฟระ (อืดแทบตายแล้วยังไม่เจียมสังขาร)

รสชาติก็.. ไม่ได้ขี้เหร่อะไรมากครับ (แต่ฟูจิอร่อยกว่า) ชอบกินเค็มเลยซัดโซยุเข้าไปหน่อย เพื่อนดันมาตักชิมตอนยังไม่ได้คน หน้าตาไม่ต้องบรรยายกันเลยทีเดียว 555+ พอคน ๆ แล้วก็รสชาติถูกปากครับ กินจนหมดนั่นแหละ แปลกดีที่ข้าวญี่ปุ่นกินแล้วไม่ค่อยอืด เมื่อคืนเลยไม่ต้องพึ่งอีโน อิอิอิ

พูดถึงอาหารญี่ปุ่น เมื่อวันอาทิตย์ไปเดินมาบุญครอง เลยเวลาเที่ยงมาหน่อยนึง (บ่ายแล้วล่ะ) เลยเดินหาของกิน จะกิน McDonald ก็นะ (กรูต้องถ่อไปกินตั้งมาบุญครองเลยเหรอ) ดูไปดูมาลองยาโยอิแล้วกัน (คนเยอะมากครับ โต๊ะเต็มตลอดเลย) สั่งชุดเทมปุระ กับเกี๊ยวซ่า (แอนด์น้ำเปล่า) ยกมาเสิร์ฟไม่ช้าไม่เร็ว พนักงานดุ๊กดิ๊กเหมือนตุ๊กตาญี่ปุ่นดี อะ มาเข้าเรื่องอาหาร

ชุดเทมปุระก็จะมีกุ้ง มะเขือม่วง ฟักทอง หอมใหญ่ แล้วก็ปลาอะไรไม่รู้ตัวนึง (ไม่ปลื้ม) มีข้าวญี่ปุ่นเม็ดสั้น ๆ บวม ๆ ซุปมิโซะ (แหวะได้ใจ) สลัดโรยงา และ…กิมจิ ?

กินเพลิน ๆ ครับ เป็นคนชอบกิน Something ชุบแป้งทอดอยู่แล้วเลยรู้สึกโปรด ..กิมจิ ? เข้ากับอาหารชุดนี้ได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ ซุปมิโซะก็ซดไปงั้น ๆ กันติดคอ จบชุดนี้ก็ต่อด้วยเกี๊ยวซ่า อร่อยอะ.. รสชาติดีกว่าโออิชินีสนึง แต่โออิชิก็ดีกว่าตรงที่ทอดกรอบทั้งอัน ส่วนที่ยาโยอินี่เกรียมด้านนึง นุ่มด้านนึง มันก็กรุบ ๆ พอประมาณ (แต่ใครก็สู้พรานทะเลไม่ได้หรอก ปาหัวหมา หมาถึงกับเคืองเลยทีเดียว 555+)

นาน ๆ จะได้กินซักทีครับ ไม่ค่อยถูกจริตกับอาหารญี่ปุ่นแท้ ๆ เพราะผมไม่ชอบกินปลา และไม่กินของดิบ เลยได้แต่มาเลาะ ๆ พวกของทอด ๆ ปิ้ง ๆ กินเอา ไม่ได้ Culture ของเค้าแท้ ๆ เอาแค่ถูกปากเราเป็นพอเนอะ