… เพื่อนผมคนนึง ผมก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดจึงจับพัดจับผลูมาเป็นเพื่อนกันได้ ก็เอาเป็นว่าเราก็คบหากันด้วยความรู้สึกดี ๆ ประหนึ่งเพื่อนเสมอมา จนกระทั่งวันหนึ่งที่ต้องตัดสินใจว่าจะเก็บคน ๆ นี้ไว้เป็นเพื่อนเราอีกต่อไปดีหรือไม่

ผมก็ไม่ได้ว่าตัวผมนั้นดีเลิศอะไร ชอบจิกด่าเพื่อนก็บ่อย ก็ประมาณว่ามึงมาพาโวยไม่สุภาพกันซักเท่าไร แต่อย่างน้อยของ ๆ เพื่อนผมก็ไม่เคยคิดจะแย่งมาเป็นของตัวเอง แม้กระทั่งของที่เพื่อนทิ้งแล้วก็ตาม

แต่เพื่อนของผมคนนี้ หรืออดีตเพื่อน ? มันไม่คิดงี้สิครับ มันจะเอาทุกอย่างเท่าที่มันอยากได้ มันไม่เคยคิดถึงจิตใจคนอื่นเลยว่าจะรู้สึกอย่างไร และถ้ามันอยากได้อะไรมันก็จะทำอย่างถึงที่สุดเพื่อให้ได้สิ่งนั้นมาโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น หรือแม้กระทั่งการเอาชนะกันด้วยเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ มันก็ทำเสมอเมื่อมีโอกาส โอเค บางเรื่องก็เล็กน้อย แต่บางเรื่องมันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเรา มันกระทบกระเทือนจิตใจเรา ก็ในเมื่อมีครั้งที่สองก็คงต้องตัดสินใจอะไรลงไปบ้างแล้วล่ะ

มันก็ไม่ยากหรอกกับเพื่อนเลว ๆ คนนึงที่จะเขี่ยทิ้งไป แต่มันรำคาญใจที่เจ้าประคุณช่างไม่รู้ตัวเลยว่าทำเลวอะไรไว้แล้วยังใสซื่ออาโนเนะได้อยู่ (ทั้ง ๆ ที่ 4 เบอร์ของผมมันไม่สามารถโทรเข้าได้เลยซักเบอร์ ยังไม่รู้สึก) ก็จะขอไม่เจอกันอีกแล้ว ไม่พูด ไม่เคลียร์อะไรทั้งนั้น มันอาจจะดูเป็นเรื่องเล็ก ๆ ไม่น่าจะทำกันขนาดนี้ แต่ผมคงไม่รอให้มันมาแย่งอะไรไปอีกแน่ ๆ แค่นี้ก็เกินจะพอแล้วสำหรับมนุษย์คนนี้ พอกันทีไอ้พวกคนเห็นแก่ตัว

(จริง ๆ ว่าจะเขียนเรื่อง Geek ณ เว็บแห่งหนึ่ง แต่พูดไปก็เท่านั้น คนมันเชื่อว่าสิ่งที่มันทำถูกแล้ว ต่อให้พูด ให้ด่า หรือแม้แต่เห่า มันก็ไม่เปลี่ยนนิสัยหรอก หนังด้านหน้าทนซะขนาดนั้น)