12-16 กะดึก .. เซ็งได้อีก

น่าน๊อนนนนนนนนนนนนนนน

มวลอากาศเย็นมากจากจีน ลอยมาป๊ะกับมวลอากาศร้อนมากกกก ของบ้านเรา มันเลยขมุกขมัว หนาวเย็น + ฝนไปทั่ว ทำให้รู้สึกแปลก ๆ กับช่วงกลาง – ปลายเดือนมีนา ที่ปกติน่าจะเป็น Pre Summer ที่ร้อนระอุแบบซอฟท์ ๆ กลายเป็นธันวาคมแบบ London ที่ฝนพรำ ๆ ซะงั้น ได้ใช้ชีวิตไฮโซประหนึ่งยุโรปก็ไม่ปาน อิอิอิ

ข้อเสียของกาศแบบนี้คือ เดี๋ยวหนาวเดี๋ยวร้อน ไข้กินกันเป็นแถว ไปเที่ยวทะเลไม่มีแดด ดีที่ไม่ดำ แต่น้ำเย็นม๊ากกกก เล่นไม่ไหว (แถมฝนตกแมงกระพรุนขึ้นอีก คันซะ) ตากผ้าไม่แห้ง เหม็นอับกันไป แถมยังทำให้พัดลมเบอร์ 1 ที่ปกติแทบไม่รู้สึกกลายเป็นหนาวมากก งงกับตัวเองจริง ๆ จะสองมาตรฐานไปไหน

ตอนนี้มองออกไปด้านนอก เมฆเยอะจริง ๆ สงสัยฝนจะตกอีกแล้ว อ่ะ .. สงสัยต้องหาโค้ทกันฝนแบบอังกฤษมาใส่ ออกไปเดินชมวิวฝนปรอย ๆ เล่น สังเวยสภาพอากาศซะหน่อยเป็นไร รักจะครึ้มดีนัก อิอิอิ

อากาศช่วงนี้กลางวันพยากรณ์อากาศของ Ubuntu บอกว่า 36 องศาเซลเซียส (ตัวอยู่ปากเกร็ดแต่มาตรวัดจากกรุงเทพฯ) ร้อนมากมั๊ยไม่รู้หรอกครับ เพราะที่ทำงานเพิ่งทำแอร์ใหม่ เหมือนดั่งจะแช่แข็งพนักงานยังไงยังงั้น เป็นปัญหามากเวลาออกมาซื้อข้าว ไข้แทบตีกลับเพราะอากาศมันเปลี่ยนจากหนาวมาเดือดอย่างฉับพลัน!!

ปัญหาคือเมื่อกลับห้องมาก็ต้องมานอนร้อน ๆ เมื่อคืน (รวมถึงคืนนี้) นอนไม่หลับจนต้องเอาเสื้อไปชุบน้ำแล้วมาห่มนอน (ปอดจะบวมตายก่อนย้ายห้องมั๊ยเนี่ย) เข้าใจอาการเหงื่อตกกลีบเลย ที่หนักมากมายคือง่วงแทบตายแต่นอนไม่หลับนี่เป็นอะไรที่ทรมานมาก

หอที่ผมอยู่นี่รู้สึกจะไม่มีห้องแอร์ว่างมั้งครับ และที่ต๊องที่สุดคือจะย้ายห้องภายในหอนี่แหละ ต้องเสียค่าย้าย 500 บาท ! … ทำเพื่อ ?

อันที่จริงห้องแอร์ 3,000 บาทนี่ไม่แพงนะครับ แต่ค่าไฟหน่วยละ 6 บาทนี่เกินรับไหวจริง ๆ เปิดไม่ลง แต่ก็นอนไม่หลับเหมือนกัน

หวังว่าหลังสงกรานต์จะดีขึ้น (แล้วอาทิตย์หน้าเข้ากะดึก ต้องนอนกลางวันแล้วจะนอนได้มะเนี่ย ไปเปิดม่านรูดนอนซัก 2 อาทิตย์ดีมั๊ย .. เฮ้อ เซ็งเป็ด!!)

… เพื่อนผมคนนึง ผมก็ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดจึงจับพัดจับผลูมาเป็นเพื่อนกันได้ ก็เอาเป็นว่าเราก็คบหากันด้วยความรู้สึกดี ๆ ประหนึ่งเพื่อนเสมอมา จนกระทั่งวันหนึ่งที่ต้องตัดสินใจว่าจะเก็บคน ๆ นี้ไว้เป็นเพื่อนเราอีกต่อไปดีหรือไม่

ผมก็ไม่ได้ว่าตัวผมนั้นดีเลิศอะไร ชอบจิกด่าเพื่อนก็บ่อย ก็ประมาณว่ามึงมาพาโวยไม่สุภาพกันซักเท่าไร แต่อย่างน้อยของ ๆ เพื่อนผมก็ไม่เคยคิดจะแย่งมาเป็นของตัวเอง แม้กระทั่งของที่เพื่อนทิ้งแล้วก็ตาม

แต่เพื่อนของผมคนนี้ หรืออดีตเพื่อน ? มันไม่คิดงี้สิครับ มันจะเอาทุกอย่างเท่าที่มันอยากได้ มันไม่เคยคิดถึงจิตใจคนอื่นเลยว่าจะรู้สึกอย่างไร และถ้ามันอยากได้อะไรมันก็จะทำอย่างถึงที่สุดเพื่อให้ได้สิ่งนั้นมาโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น หรือแม้กระทั่งการเอาชนะกันด้วยเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ มันก็ทำเสมอเมื่อมีโอกาส โอเค บางเรื่องก็เล็กน้อย แต่บางเรื่องมันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเรา มันกระทบกระเทือนจิตใจเรา ก็ในเมื่อมีครั้งที่สองก็คงต้องตัดสินใจอะไรลงไปบ้างแล้วล่ะ

มันก็ไม่ยากหรอกกับเพื่อนเลว ๆ คนนึงที่จะเขี่ยทิ้งไป แต่มันรำคาญใจที่เจ้าประคุณช่างไม่รู้ตัวเลยว่าทำเลวอะไรไว้แล้วยังใสซื่ออาโนเนะได้อยู่ (ทั้ง ๆ ที่ 4 เบอร์ของผมมันไม่สามารถโทรเข้าได้เลยซักเบอร์ ยังไม่รู้สึก) ก็จะขอไม่เจอกันอีกแล้ว ไม่พูด ไม่เคลียร์อะไรทั้งนั้น มันอาจจะดูเป็นเรื่องเล็ก ๆ ไม่น่าจะทำกันขนาดนี้ แต่ผมคงไม่รอให้มันมาแย่งอะไรไปอีกแน่ ๆ แค่นี้ก็เกินจะพอแล้วสำหรับมนุษย์คนนี้ พอกันทีไอ้พวกคนเห็นแก่ตัว

(จริง ๆ ว่าจะเขียนเรื่อง Geek ณ เว็บแห่งหนึ่ง แต่พูดไปก็เท่านั้น คนมันเชื่อว่าสิ่งที่มันทำถูกแล้ว ต่อให้พูด ให้ด่า หรือแม้แต่เห่า มันก็ไม่เปลี่ยนนิสัยหรอก หนังด้านหน้าทนซะขนาดนั้น)