The Pexperiences

พอดี Duocore พาไปเจอบล็อกนี้ที่ฟลุ๊คดุ๊ก (คลิกเพื่ออ่านรูปใหญ่เต็ม ๆ ตา) มันมีประโยคนึงที่ว่า “โดยส่วนตัวผม ผมไม่ใช่คนที่ “จะพยามไม่ใช้ของผิดลิขสิทธิ์” แต่ผมเป็นคนที่ “จะพยายามใช้ของถูกลิขสิทธิ์” ต่างหาก ซึ่งทั้ง 2 แบบนี้ต่างกันสิ้นเชิง เพราะการที่คนเราฝืนเพื่อที่จะไม่ใช้สิ่งใดนั้น มักจะจบลงที่ “ของฟรี” ทุกที แต่การที่คนเราพยายามที่จะได้มาซึ่งสิ่งที่เราเห็นว่าคุ้มค่านั้น มักจะอยู่ที่คำว่า “ของดี” “ อธิบายความดังนี้ ของฟรีไม่ใช่ของที่ไม่มีลิขสิทธิ์นะครับ แต่ของฟรีคือของที่มีลิขสิทธิ์ แต่ไม่เก็บค่าใช้สิทธิ์นั้น ซึ่งโปรแกรมแบบที่หลายคนเข้าใจว่าถูกลิขสิทธิ์เพราะเสียเงินซื้อนั้น ความจริงแล้วเป็นเพียงซับเซตของลิขสิทธิ์ครับ และความเข้าใจที่ว่าของเสียเงิน (หรือ Commercial Software) ดีกว่า Freeware นั้นเป็นความคิดที่ไม่ถูกต้องเสมอไปครับ เพราะงานหรือกิจกรรมบางอย่าง Freeware ก็สามารถรองรับและจัดการได้เป็นอย่างดี (ถ้ารู้จักที่จะใช้มัน ไม่ใช่ว่าจับแล้วไม่คุ้นแต่อ้อนแต่ออกก็โยนทิ้งและบ่นว่าห่วยตั้งแต่ยังไม่ได้ตั้งใจที่จะศึกษา..ซึ่งก็ไม่จำเป็นถ้ามีเงินจ่ายค่าลิขสิทธิ์) การจะใช้ความเห็นส่วนตัวเพื่อแสดงทัศนะอะไรก็ตาม ควรกำกับไว้ด้วยว่าเป็นความเห็นส่วนบุคคลเท่านั้น เพราะถ้าจะอ้างเป็นวิชาการคุณต้องหาเหตุผลหรือเอกสารทางวิชาการที่มีการศึกษา วิจัย และเป็นที่ยอมรับในวงการนั้น ๆ มาแสดงด้วย การเขียนอะไรลอย ๆ โดยไม่อ้างอิงให้ชัดว่ามาจากทัศนะหรือผลการศึกษาอาจเป็นอันตรายต่อผู้ที่รับข่าวสารเพียงขั้นเดียว หรือการนำไปอ้างอิงต่อโดยเป็นความรู้ที่ผิด ๆ ได้ [...]