ออกแนวไม่สุภาพชน อิอิอิ เมื่อวานช่วงเช้า ได้มีโอกาสต้องขึ้นรถเมล์ (ไม่ฟรีหรอก รถร่วมฯ) ประมาณตอนตี 5 สาย 52 จากแถว ๆ สะพานควาย ซึ่งจะต้องผ่านสวนเจเจ เหล่าตา ๆ ยาย ๆ แกก็ไปไท้เก้กกันเยอะ เวลาผมขึ้นก็เจอตลอด ก็นะ ให้ความเมตตาแก่ท่าน เราก็ไม่ได้แย่งท่านขึ้น หรือแย่งท่านนั่งแต่อย่างใด

เมื่อวานเหตุมันเกิด เพราะผมเดินตามคุณตาท่านนึงขึ้นรถเมล์ อยู่ดี ๆ ก็มีป้าแก่นรกนากไหนไม่รู้ มาฉุด (กระชากนิ่ม ๆ) ที่แขนผม ให้ผมเสียหลักเซถอยมา แล้วเสียบตัวเองขึ้นไปแทน เอ่อ… ป้าครับ (อันที่จริงยายแล้วล่ะ แต่ไม่อยากเรียกเลย คนเป็นยายพฤติกรรมน่าจะดีกว่านี้) ที่ว่างบนรถเมล์เป็นล้านเอเคอร์ เบาะเบอะก็ใช่ว่าจะเต็ม ต่อให้มันมีที่เดียว ผมก็ต้องให้ป้านั่งอยู่ดี แต่นี่แบบ… ได้แต่คิดว่า ถ้าลูกหลานไม่เลี้ยงก็ไม่แปลกหรอก นิสัยแบบเนี้ย เฮ้อ… ผมเองเป็นคนที่ผูกพันธ์กับคุณยายมาก พอมาเจออย่างนี้เข้า เซ็งไปเลย ไม่น่ารักเลยจริง ๆ (ยืมวลีเด็ดจากเดี่ยว 7 ของพี่โน้ส… e ha ลากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!)

สำหรับช่วงนี้ สถานการณ์ทั้งในชีวิตผม และบ้านเมือง ก็ดูจะเข้าที่เข้าทางดี คือ ผิดว่าไปตามผิด ถูกว่าไปตามถูก เรื่องราวของผมกับแก่กะโหลกฯ มาเฟียประจำที่ทำงาน ตอนนี้มันส่อเค้าจะวุ่นวายนิด ๆ เอาเป็นว่าเดือนนี้ถ้าผมเข้าร่วมประชุมคงอ่วม (ตั้งแต่ทำงานมา เข้าประชุมกี่ครั้งวะเป็กซ์ 555+) แหม น่าเข้านักนิ ใครกั๊นมันช่างคิด ว่า Outsources ไม่จำเป็นต้องเข้าร่วมประชุม พูดเหมือนไม่ได้กินข้าวหม้อเดียวกันซะงั้น เอาเป็นว่า ยังไงศึกนี้คงอีกยาว

ว่าแล้วก็ขำตัวเองเมื่อวาน คือนอนน้อยครับ อาการไข้ก็รุม ๆ มาอีกแล้ว (เซ็งเป็ด) ก็รอ ร๊อ รอ จน 9 โมงเช้า เจ้านายไม่เข้าวุ้ย เลยสบายอุรา หลับน้ำลายยืดจนถึง 11 โมงกว่า เจ้านายเดินมาบอกว่า “บ่าย ๆ อย่าหลับนะเว้ย” ประมาณว่า จะมีผู้ใหญ่ (มาก ๆ หลายท่าน) มาเยี่ยมเยียนที่ทำงาน ทีนี้พอทานข้าวเที่ยงไปมันก็ไม่ไหวจริง ๆ เลยต้องชิ่ง 20 นาที ไปแอบกรนในห้องน้ำ 555+ หลับไปได้กะลังเคลิ้ม มีห้องนึงส่งเสียงมาได้บันเทิงใจมาก ดีนะเป็นระบบวิทยุ คือมีแต่เสียง Only ก็ต้องทำใจหลับต่อไป สถานที่ให้แอบหลับในที่ทำงานมันมีไม่เยอะนักหรอกนะเจ้าเป็กซ์ เอิ๊ก ๆ ๆ +