CP Fresh Mart มาเปิดในซอยผมแล้ว หุหุ

เป็นคนชอบกินพวกหมูยอ ไส้กรอกเป็นพิเศษครับ รู้สึกดีใจที่เห็นร้าน CP Freah Mart มาเปิด เพราะไส้กรอก CP อร่อยดี อิอิอิ แต่ท่าทางน่าจะแพง

ไอ้ผมมันเป็นคนประเภทชอบกินอะไรแพง ๆ เลยไม่ค่อยได้กินซักเท่าไร หรือบางอย่างก็ช๊อบ ชอบ แต่เพราะกลัวอ้วนเลยไม่กิน เช่น ชอบกินพวกไส้กรอก หรือไส้กรอกชีส แต่แพงจัด เลยได้แต่นาน ๆ กินที หรือใครซื้อมาก็แอบแจม อีกอย่างนึงก็ช็อกโกแลตครับ ยิ่งแพงยิ่งอร่อย ชอบมากกกก แต่ก็นะ 1. แพง 2. อ้วน (สำคัญมาก) ชิ้นนิดนึงให้พลังงานมหาศาล ก็ไม่รู้ว่าเป็นการบังคับตัวเองมากไปหรือเปล่า แต่ที่แน่ ๆ ไก่ทอด โดยเฉพาะ KFC หรือ Mc นี่ ขาดไม่ได้จริง ๆ เผลอเป็นกิน (ตอนนี้น้ำหนักขึ้นมา 2 โล เป็น 52 แล้ว เป็นนิมิตหมายที่เลวร้ายมาก แต่แม่คงภูมิใจ เพราะลูกจะกลายร่างจากกระดูกเป็นมนุษย์แล้ว อิอิอิ)

ช่วงนี้อาหารการกินค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ครับ คือ นึกอยากกินนั่นกินนี่ได้เรื่อย ๆ เลยเหมือนจะอ้วนขึ้น ก็อยากจะให้เหลือ 50 เท่าเดิม เพราะรังเกียจพุงกะทิของตัวเองมาก (แทนที่จะซิทอัพเนอะ) นั่นล่ะครับ ก็กินไปตามยถากรรม อ้วน หรือ ผอม ก็แล้วแต่บุญและวาสนา อิอิอิ

OpenSUSE ทำพิษซะแล้ว

ไม่รู้ว่ายี่ห้ออื่นจะเป็นไหม แต่กับ OpenSUSE นั้น ดูเหมือนจะไม่เป็นมิตรกับใครเลย

  • ลงไปแล้ว มองไม่เห็นพาร์ติชั่นของ Windows ตอนบู๊ต ซึ่ง GRUB แสดงผลผิดพลาด
  • เมื่อเอาออกโดยการลบพาร์ติชั่นของ OpenSuse ทิ้ง กลับทำให้ทั้ง Disk กลายร่างจาก Primary Partition เป็น Simple Partition เละเทะไปหมด ต้องฟอร์แมตใหม่เลย

ก็เลยต้องเล่น Ubuntu เหมือนเดิม อันที่จริงช่วงนี้เริ่มชอบ Ubuntu มากกว่า Vista นิด ๆ ตรงที่ OpenOffice มันทำงานร่วมกับ Office 2000 – 2003 ได้ดีกว่าการทำงานร่วมกันระหว่าง Office 2007 กับเวอร์ชั่นเก่า ๆ ก็แปลกดี และเวลาใช้ Ubuntu ที่ทำงาน พี่ ๆ เค้าต้องฮือฮา คือ มันโมฯ หน้าตาได้แหวกไม่ซ้ำกันแต่ละวัน ไหนจะ Compiz Fusion ที่เวลาว่าง ๆ ก็นั่งเขย่าหน้าต่างให้มันวิ๊ง ๆ เล่น เพลินดี แต่ก็ติดที่เรื่อง Photoshop เท่านั้นแหละครับ

เดี๋ยวนี้หนัก ๆ เข้า เวลาบู๊ตกลับมาใช้ Vista ทีไร จะต้องรู้สึกแปลก ๆ ทุกที เหมือนคนไม่คุ้นเคยกันซะงั้น อิอิอิ

พิการซ้ำซ้อน

ก่อนอื่นขอแจ้งข่าวก่อนว่าจอ LCD แซมซังสุดเลิฟ ได้หายพิการและกลับมาประจำการเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พอห่างจากมันไปนาน ๆ โดยใช้แต่โน๊ตบุ๊ค ไปเจอจอ 19 นิ้วถึงกับอึ้ง “เฮ้ย! ทำไมมันใหญ่งี้วะ” ติดใจ อยากกลับไปใช้จอใหญ่ ๆ ซะอีกแล้ว ไม่ได้ ๆ เด๋วน้องขาวนวลเค้าจะน้อยใจเนอะ อิอิอิ

เอาจอไปส่งเคลมที่ไอทีซิตี้ สาขาพันติ๊บงามวงศ์วาน ว่าแล้วเลยเดินหาสายแลนแบบ Cross ซะหน่อย จะได้เชื่อมข้อมูลระหว่างโน๊ตบุ๊คกะพีซี หยิบสายแลนเป็นถุง ๆ มาถามลุงเจ้าของร้านว่า “สายครอสหรือเปล่าครับ” แกตอบว่า “สายแลนครับ” วางแล้วเดินอมยิ้มหนีเลย ไม่ไหว ๆ จำราคาได้อย่างเดียวชิมิ เลยมาได้ที่ร้านถัดมา เจ๊แกก็ทำตั้งน๊านนน กว่าจะได้ ไม่รู้ว่าจั๊มสายถูกรึเป่าด้วยนั่น ไอ้เรารึ เรียนก็เรียนมา แต่ก็คืนอาจารย์ไปในวันที่ส่งงานนั่นแหละ เอิ๊ก ๆ ๆ

กลับมาด้วยความรู้สึกว่า เออ พีซีตูมีการ์ดแลนรึว๊า เหมือนจะถอดออกตั้งแต่ใช้ Wireless USB เมื่อสมัยเรียนมหา’ลัยแล้ว เป็นงั้นจริง ๆ ด้วย หลังเคสกลวงโบ๊ ต้องกลับไปพันติ๊บอีกรอบเพื่อซื้อการ์ดแลนอีกแล้ว น้ำมันถูกด้วยเนอะ หุหุหุ

Continue reading

อุปสรรค และขวากหนาม…

เรียนก็อยาก แต่ตอนนี้ชักไม่อยากแล้ว…

การทำงานของเรามันไม่เหมือนคนอื่น วันละ 12 ชั่วโมง สลับกลางวัน กลางคืนทุก 2 อาทิตย์ ถามว่าลำพังแค่นี้สุขภาพก็พังไปแล้ว แถมยังจะมาเรียน อ่านหนังสือ ทำการบ้าน แล้วจะเอาเวลาที่ไหนมาพักผ่อน

แม่เราเค้าก็มองแค่ว่าวันนึงมึงทำงานกี่ชั่งโมงกัน เวลาว่าง ๆ ก็อ่านหนังสือสิ แต่เขาจะเข้าใจไหม ว่าเสียงมันดัง อ่านก็ไม่รู้เรื่องเท่าไร มานั่งอ่านหนังสือ หรือทำการบ้าน คนแถวนี้ก็หมั่นไส้ว่าจะข้ามหน้าข้ามตา ไม่ต้องกลัวหรอกครับ ผมไม่เหยียบหัวพวกพี่หรอก ผมเรียนจบผมจะไปเป็นอาจารย์แล้ว ไปสอนเด็กให้ไม่มีความเห็นแก่ได้ ความเห็นแก่ตัว สบายอก สบายใจกว่าเป็นไหน ๆ

ยิ่งนับวัน อาการปวดหัวก็ยิ่งไม่ทุเลาลง ก็นะ..สาเหตุมันก็มีให้ปวดได้ทุกวัน คือ อะไร ๆ มันก็ประดังประเดเข้ามา บางทีเราอาจจะต้องตัดทุกเรื่องออกไปก่อนให้เหลือแต่งาน แล้ว่อยเก็บเงินก้อนนึง เพื่อหยุดไปเรียนอย่างเดียวเลยจะดีกว่าไหม คือ… จะได้ไม่สร้างความเดือดร้อนให้พี่ ๆ เค้า กลายเป็นประเด็นทางการเมืองไปซะงั้น อืม.. เลิกดีกว่า เสียดายเงินเหมือนกันนะ ตั้ง 23,000 แต่ดันทุรังต่อไปก็อีกเทอมละ 20,000 แล้วมันจะไปจบเอาเมื่อไร จะสูญเสียเงินมากกว่านี้ไหม กับการที่ยอมเสีย 23,000 นี้ไปแล้วเก็บความผิดหวังนี้ไว้ไปทุ่มเทเต็ม ๆ เมื่อพร้อมจริง ๆ ดีกว่า

ช่วยคิดหน่อยสิครับ ว่าเป็กซ์จะทำอย่างไรต่อไปดี