เมื่อผมไม่สบาย (อีกแล้ว)

เจ็บป่วยบ่อยเหลือเกินนะเป็กซ์ อิอิอิ ที่บล็อกเก่าโน้นน ก็เอามาบอกกันทีนึงแระ แต่คราวนี้คนละโรคครับ อาจจะดูเบสิคกว่าโรคที่แล้ว แต่ขอบอกว่าความทรมานผิดกันเยอะ…

คราวนี้เป็นอาการ “ปวดหัว” ครับ ตอนแรกก็ปวกเพราะมีไข้ แต่ ณ บัดนาว ไข้หายไปแล้วก็ยังปวด ปวดได้ทั้งวี่ทั้งวันและตลอดเวลา แบบก้มหน้าก็ปวดจี๊ด เงยหน้าก็ปวดจี๊ด หันซ้าย หันขวา ลุก นั่ง หรือเดินกระแทกตัวแรงนิดนึงก็เจ็บ ทรมานสุด ๆ (ขณะเขียนบล็อกอยู่นี้ก็จี๊ดเป็นระยะ ๆ) อดทนมาตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ผ่านมา จนทนไม่ไหว คุยกะหมอตี๋ (เพื่อนที่เรียนเภสัช) มันบอกว่าไปหาหมอเหอะ กรูก็ไม่รู้เจง ๆ ว่าเมิงเป็นอะไร หุหุหุ

นั่นล่ะครับ นอนทรมานมาจนถึงวันศุกร์นั่นแหละ ทนไม่ไหวแล้ว เพราะทำงานไม่ได้เลย ปวดจนน้ำตาไหล เลยไปหาหมอ ตามประสาประกันสังคม คือ ป่วยจะตายห่าก็ต้องรอคิวอันยาวแสนยาว ไม่เป็นไร พอได้เจอหมอ ก็พยายามจะบอกเค้าให้ละเอียดล่ะครับว่าปวดจุดไหน อย่างไร เวลาไหนบ้าง ซึ่งคิดว่าคงละเอียดพอสมควรแหละ เพราะหมอเค้าถามกลับมาว่า

“เครียดเรื่องอะไรบ้างหรือเปล่า”

555+ ถึงกับอมยิ้มเลยทีเดียว แบบว่านึกไม่ออกว่าเครียดเรื่องอะไร เพราะว่าผมเป็นคนที่ไม่ค่อยใส่ใจกับปัญหาที่ไม่มีทางออก หรือไม่ได้มองปัญหาและความเครียดเป็นอะไรที่ใหญ่โต ก็ลืม ๆ มันไปบ้าง หรือเงียบ ๆ ไว้กับตัว ก็เพิ่งได้ตระหนัก ว่าการที่เราทำแบบนี้ มันก็คือการสะสมความเครียดนั่นเอง เป็นไงล่ะ ดาบนั้นคืนสนองมาตู้ม อิอิอิ

นอกจากนี้ ยังอาจจะเป็นสาเหตุอื่น ๆ ที่นำพาให้เกิดอาการปวดหัวได้อีก ในขณะนี้สันนิษฐานว่าเป็นไมเกรนเรียบร้อยแล้ว เลยไปหาข้อมูลเรื่องอาการ และสาเหตุมา เห็นแล้วถึงกับปล่อยก๊าก… เอาวะ ไม่เป็นชาตินี้แล้วจะเป็นชาติไหน อาการเสี่ยงมี 10 ต้องเป็กซ์ทำไปซะ 8 ก็เพิ่งรู้ว่าทำร้ายตัวเองมาตลอด เยี่ยมจริง ๆ

ช่วงนี้เลยไม่มีสมาธิมากพอจะเขียนเรื่องราวอะไรเลยครับ เพราะมันทรมานแม้กระทั่งยามนอน ยาที่หมอให้มาก็เอาไม่ค่อยอยู่ (ตามประสาประกันสังคม) นี่ก็ต้องไปสัมนาเสริม (เรียน) ที่มสธ. อีกวัน คงไปนั่งพะงาบ ๆ อีกแล้ว พาราฯ เอาไม่อยู่จริง ๆ ฟังบรรยายไปสองชั่วโมงหัวแทบระเบิด แต่ก็อดทนจนงานผ่านพ้นมาด้วยดี พรุ่งนี้อีกวันนึงจะสู้ ๆ ฮับ

เด๋วมาต่อครับ เมื่อวาระดี ๆ ย่างกรายมาถึง อิอิอ