แม้จะสว่างคาตา แต่เป็กซ์ซ่าก็ยังหลอนได้ เป็นยังไง ติดตามอ่านกันได้เลย ..!

วันอาทิตย์ที่สดใจ (จนน่าซักผ้า) แต่เป็กซ์ก็อยู่ซักผ้าไม่ได้ เพราะต้องรีบมาเข้ากะเช้า 7 โมง …

.
.
.

อันเนื่องมาจากมีโทรศัพท์ 3 เครื่อง แต่คนจะโทรเข้ามีอยู่หยิบมือ จึงไม่บ้าหอบฟาง พกไปพกมากันแค่ทีละเครื่องเท่านั้น สลับกันไปมา .. ว่ากันไป นี่ก็เพิ่งสลับน้องแดงซ่ามาใช้ได้ 2 วัน .. 2 วันเท่านั้น มีเรื่องชวนเสียวเรย หุหุหุ

อันเนื่องมาจากพอเปลี่ยนซิม สลับเครื่องแล้ว ผมเอาไปซุกไว้ในลิ้นชักข้าง ๆ คอมพิวเตอร์ แล้วก็ลืมมม มันไปเลย จนกระทั่งเมื่อเช้านี้ 7 โมงตรงเป๊ะ ขี่รถมาถึงที่ทำงาน จอดรถเรียบร้อยกำลังจะหิ้วของขึ้นทำงานแล้ว เกิดตกใจขึ้นมาว่าเราเอาโทรศัพท์ไปซุกไว้ตรงไหนว๊า.. จิตตกเลยทีนี้ โทรเข้าไปก็ดั๊น.. ปิดเครื่องเรียบร้อย เอาแล้วววว หายไปไหนว๊า . . . เลยต้องขี่รถย้อนกลับไปที่ห้องอย่างด่วน วิ่งตึก ๆ ๆ ขึ้นไปชั้น 4 ยังก๊ะไฟจะไหม้ เฮ้อ…

ยังอยู่ดีที่ในลิ้นชัก But แบตหมด !!!

( นี่แหละครับของกลาง ทำเอาวิ่งจนหัวตั้งเลย – -’ )

…

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า จงมีสติอยู่ตลอดเวลา จะเอาสมบัติซุกไว้ตรงไหนก็กรุณาจำนีสส..นึง และ…

กรุณาชาร์ตแบตเตอร์รี่ของโทรศัพท์ให้เต็มอยู่เสมอ

(So วันนี้เข้างานสายไป 15 นาทีเลย 555+)